ILLE D'OUESSANT

Er schijnt een Bretons spreekwoord te zijn dat luid: "Wie Ouessant ziet, ziet bloed". Dit komt waarschijnlijk door de bijzonder ruige kust en de altijd aanwezige wind. Het schijnt dat er zelfs momenten zijn dat je, staande in de haven, door de wind van de kade afgeblazen kunt worden. Daarbij komt een zeer sterke stroming die rond het eiland staat en het horrorscenario is compleet. De eilandbewoners maakten hun meubelen van drijfhout. In de zomer verdienden zij de kost met de visserij en 's-winters met de producten van de "huisvlijt".Hoe ze daaraan kwamen mag gezien  bovenstaand verhaal, geen raadsel zijn. Ondanks de vaak barre omstandigheden  is het 's-zomers zeer aangenaam op het eiland.

Het ouessant schaap heeft zijn naam te danken aan het eilandje gelegen voor de westkust van Bretagne in Frankrijk, het zogenaamde l'ile d'Ouessant. Het ouessant schaap is het kleinste schapenras ter wereld.

Het is waarschijnlijk dat de Scandinavische kortstaartschapen van invloed zijn geweest op het ontstaan van het Ouessantschaap. Rassen als het Hebridean of Sint Kildaschaap, de Manx Loghtan of de North Ronaldsey vertonen nog al wat overeenkomsten met het Ouessantschaap. Het Ouessantschaap lijkt ook veel op de uit de Baltische landen en  Oost-Pruisen afkomstige kuddes. In Bretagne kwamen oorspronkelijk oude schapen voor, met een drietal varianten nl.; het Bretonse Landesschaap, het Race des Deux en het Ouessantschaap. De zeer sobere omstandigheden, waaronder de Ouessantschapen op het eiland werden gehouden, de karige voeding, het barre klimaat en wellicht ook de door de bewoners van het eiland toegepaste selectie, zijn van grote invloed geweest op het kleine formaat van de dieren. De dieren werden voornamelijk gehouden voor de wol en in mindere mate voor het vlees. 's Zomers werden de schapen achter omheiningen gehouden. De huisvesting was minimaal. Pas als de oogst binnen was, werden de schapen op het eiland losgelaten. Zij konden dan de oogstrestanten opeten. De hele winter, tot aan het voorjaar, bleven de dieren buiten in de natuur.

Het schaap komt in 3 kleurslagen voor; zwart, bruin en wit. De zwarte kleur overheerst, vooral in Frankrijk. Uit heterozygote zwarte ouders ontstond de homozygote karamel bruine kleur, die in Frankrijk vrijwel niet voorkomt, maar in Nederland wel gewild is. Door kruising met Arree of  Bretonse landschapen ontstond de witte kleur. Deze kleurslag is vrij zeldzaam, maar wint aan populariteit. De wol is lang met een zeer dichte ondervacht die bescherming biedt aan ruw zeeklimaat.

Het Ouessantschaap is klein, rechthoekig en relatief hoogbenig gebouwd. Volwassen rammen wegen 20 kg. en hebben en schofthoogte van maximaal 49 cm. Volwassen ooien wegen 15 kg. en hebben een schofthoogte van maximaal 46 cm.

De bronst is kort, van oktober tot januari. Omdat de Ouessantooien alleen in deze periode ontvankelijk zijn voor de ram, kan deze laatste het gehele jaar door bij de kudde lopen. De ooien werpen gewoonlijk een lam. Bij hoge uitzondering worden tweelingen geboren. Geboorteproblemen komen vrijwel nooit voor, de ooien hebben zeer goede moedereigenschappen. Er hoeft dan ook niet, zoals bij andere schapenrassen, 's-nachts gewaakt te worden als er afgelammerd moet worden.